| (bron Brabantsdagblad: 13
maart 2008 (door Kees Klijn)
Shorttracker komt ineens voor keuzes te staan HAARSTEEG - Shorttracken vorig of dit seizoen, voor Richard Treuren (16) maakt het een wereld van verschil. Goed een jaar geleden won de Haarsteegse vwo-scholier alles in het gewest West. Met twee vingers in de neus maakte hij zijn rondjes, het woord concurrentie bestond niet eens. Wie zo goed presteert, zoekt de uitdaging hogerop. Hij heeft het geweten, want winnen in de nationale competitie was toch wel een heel ander verhaal. Waren er zelfs jonge gastjes bij die hem zomaar voorbijstaken. "Maar wel heel leuk, want we werden geselecteerd op niveau. Al die wedstrijden waren spannend, het veld lag altijd dicht bij elkaar." Dat was drie weken geleden toch even heel anders. Maar het betrof in Amsterdam dan ook een heel andere wedstrijd. De sterkste veertien junioren B kwamen op zaterdag 23 en zondag 24 februari bij het NK tegen elkaar uit. Dat was even slikken: "De 500 meter ging voor mijn gevoel niet zo lekker, ik werd elfde. De 1500 meter was slecht, toen viel ik. De 1000 meter verliep lekker, werd ik negende." Toen het eindklassement werd opgemaakt, vond het lid van shorttrack Den Bosch Breda zichzelf terug op de tiende stek. Nog een meevaller, hij was als dertiende ingeschaald. Overigens pakte hij wel degelijk een prijs. Want die zaterdagavond stond Richard weer op de schaatsen, nu op de lange baan. Om en passant zichzelf tot clubkampioen te laten kronen bij schaatstrainingsclub Willy van de Berk. Ach, een aardigheidje tussendoor. Zijn hart ligt toch bij het shorttracken. "Bij de lange baan gaat het om de klok, bij shorttrack is er meer strijd. Er komt tactisch meer bij kijken. Nee, het is niet zo dat degene die het snelst weg is, wint. Al heb je op de 500 meter dan wel meer kans. Op de langere afstanden moet je je moment kiezen om toe te slaan. Dat maakt de sport zo boeiend." Voor Richard wordt het echt boeiend als hij een volgende stap kan zetten: zich aansluiten bij de subtop. In ieder geval is het verschil wel heel goed verklaarbaar en uit te wissen: "Zit 'm puur in het trainen. Die jongens pakken veel meer ijs, wel vijf of zes keer per week. Ik maar twee keer. Ik zou graag meer willen trainen. Dat zit er niet in, het Sportiom zit mudvol. Dat geldt ook voor Breda." Nog meer uren maken, dan zou hij uit moeten wijken naar Dordrecht of Utrecht. Dat betekent: vroeg in de avond trainen. Dus: files. Voor pa maakt het niet zo veel uit. Die vindt de sport zo geweldig dat hij het er graag voor over heeft om zijn zoon naar Zuid-Holland of Utrecht te rijden. Maar wil Richard zelf wel? Hij heeft nu een leeftijd bereikt dat de verleidingen op de loer liggen. Eentje heeft hem al te pakken. "Uitgaan met mijn vrienden vind ik toch wel heel gezellig. Dat zou ik er dan voor op moeten geven als ik nog beter wil worden. Eerlijk gezegd, ik ben er nog niet uit." Hoeft ook niet, hij heeft nog een half jaar om erover na te denken. Hoe dan ook, dat snijvaste pak – een soort bodyprotector die voorkomt dat een schaats het lichaam verwondt – à 350 euro zal toch worden aangeschaft. "Ik blijf natuurlijk shorttracken. Want het is een heel mooie sport."
|
